Şu an anne olup da bu sözleri söylemiyorum. Ama şunu söylemeliyim ki bugün gördüğüm bir sahneden sonra içim cız etti ve bu konu hakkında bir yazı paylaşmak istedim.

Biz, çocuklar olarak en çok anne ve babamıza güveniriz. Kardeşlerimizden çok anne babamıza sırlarımızı açmak isteriz. Onların kollarının altında güvende hissederiz. Ama bazı anneler babalar çok umursamazlar. Sadece kendini düşünürler. Kızına dayak atıldığı öğrenen bir baba dünyayı yıkar birisi ise iyi ki dövüldün der. Çok kötü değil mi ?   Bununla da kalmıyor. Dünya kendi kızına tecavüz eden babalarla dolu. Öz kızına nasıl yapabildin bunu diye sormak istiyorum. Alacağım cevabı da tahmin edebiliyorum. Umursamaz cevap vereceklerdir.

Biz çocuğuz.  Bazı hatalarımız olabilir ama bunun cevabı ağır sözcükler olmamalı ya da yetimhaneye bırakılmak olmamalı. Ben yetimhane çocuğu değilim ama öyle olan çocuklarla karşılaştım. Onları dinlediğimde sürekli tüylerim diken diken oluyor. Bir çocuk bana ağlayarak anlatıyor yaşadıklarını. O çocuğun gözyaşının hesabını sormak istiyorum.

Bazı insanlar annesi babası olmayan insanlarla yetim diye dalga geçerler. Düşünüyorum da o anne babalar bunu nasıl yapabiliyorlar ? Madem bırakacaksın çocuğunu hiç yapma. Uçkuruna sahip çık. O çocuk bu hayatı çekmek zorunda değil. Anne babanın yaptıklarını o çocuk çekiyor. Çocuk tabi gülemez. Hep oyun oynamak yerine ağlar. Daha küçük yaşlarda hor görülüyorlar. Yetimhane müdürleri tarafından dövülüyorlar. Onlar daha küçükken gurur yapıp çalışıyorlar. Bu sırada onu yapan anne baba çok rahatlar.

Bir de zorunlu olarak bırakanlar var. Onları hiç ama hiç anlamıyorum. Çünkü bir anne baba çocuğu için gerekirse her şeyi yapmalıdır. Gerekirse çocuğunun geleceği için canını vermelidir. Ama o çocuğu bırakıyorsun. 10 yıl arayıp sormuyorsun. Bunun neresi zorunluluk ? Çok fazla ulaşma şekli var. Hiç mi ulaşamıyorsun ? Bir sene olsa belki zorunluluk derim. Yıllarca arayıp sormamak nedir ?

Bir de annesi babası ile yaşayan çocukların sıkıntıları var. Bir anne baba çocuğunun iyiliğini düşünür. Onların mutluluğunu düşünür. Ama siz hiç bir çocuğun ailesinin dedikleri yüzünden ölmek istediğini bilir misiniz ? Ben biliyorum. Cidden onlarca intihara kalkışan o kadar insan var ki. Hem de bu yüzden. Bir anne çocuğuna nasıl  Senin gibi bir çocuğu başka ailenin başına vermesin der. Sizce bunu duyan bir evlat dayanabilir mi ? Bir ya da iki kere dayanır. Sonra kaldıramaz. O evden beş parasız da olsa, sokakta kalacağını bile bile kaçar. Bunu yapan o çocuk mu ? Evet. Peki niye yaptı ? Acaba neden yaptı ? Ailesi ağır bir şey mi söyledi ? Yoksa ölesiye dövdü mü ? Çocuğunun sevdiğine ya da sevdiklerine mi bir şey yaptı ? Sizce neden ?

Bir annenin  ya da babanın yapması gerekenleri ben söyleyemeyeceğim. Çünkü anne değilim. Ama çocuklarınızı da düşünün yani.  Siz psikolojinizi düşünüp çocuklarınızı yetimhaneye bırakıp ya da onlara hayatı zehir edip rahatlarken o çocuklarınız kendi hatası olmadığını halde küçücük bir şeyden kendini sorumlu tutuyor. Onların yapabildikleri tek şey belki de gözyaşı dökmek. Elinizi vicdanınıza koyun. Anne babalara söyleyebileceğim tek şey bu.

11
like
4
love
0
haha
0
wow
0
sad
0
angry
21 Yorum konuları
0 Konu cevapları
0 İzleyiciler
 
En çok tepki verilen yorum
En yeni yorumlar
20 Yorum yazarları
Emre EryiğitSinan ParlakÇalı KuşuGülsüm ApişIce cold Son yorum yazarları
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Mustafa
Üye

mükemmel ama bir o kadar da zor bir şey

ayzek
Yazar

Benzer şeyler gördükçe içim cız ediyor

The Qreyo
Üye

Anne baba olmak dünyadaki en kutsal meslektir. Kıymetlerini bilelim anne babamızın

temel reis
Üye

anne baba olmak güzel bir duygu

turuncumavi
Üye

Hamile kaldığında ve çocuğun dünyaya geldiğinde artık senin hayatın biter çocuğunun hayatı başlar ve sen bütün hayatını çocuklarına göre yaşarsın Bence bu böyledir ve böyle olmalıdır