Merhaba değerli okuyucularım ilk kitabımı çıkarttıktan sonra popz.in keşfettim ve ücretsiz bir şekilde okuyabileceğiniz korku,gerilim ve macera’nın dolu olduğu bir hikaye serisine başladım umarım beğenerek okur ve görüşlerinizi bildirirsiniz.

BU HİKAYEYİ ÇOK UZUN UZADIYA GETİRMEDEN HEMEN DE BİTİRMEDEN ORTA SAYILI BİR SERİ OLACAĞINI ŞİMDİDEN SÖYLEMEK İSTİYORUM

KISA BİR KONU ÖZETİ VEREYİM.

Liseli bir oğlan evde annesinin odasında bir defter bulur ve o defter geçmişe dair her şeyi anlatır. Oğlanın çok merak ettiği bir konuya da açıklık getirecektir defter ve defteri eline alarak uzun bir yola çıkacaktır. Bu macerasında bir çok kişi ile tanışacak ve bir o kadar da kişi kaybedecektir.

HEPİNİZE İYİ OKUMALAR.

Kulağımda hafif bir çığlık ve cızırtı var. Hayır bu hafif bir çığlık değil şiddeti git gide daha da fazla artıyor. Şuan da bu acıya gerçekten dayanamıyorum ve kafamı yerinden kopartıp fırlatasım var. İki elimle kulaklarımı kapatıyorum ama lanet olsun ki bir işe yaramıyor. Ses dışarıdan gelmiyor ki bir işe yarasın ses kulağımın içerisinde oluşuyor.

Yeter artık yeter! Neden böyle şeyler sadece benim başıma geliyor. Ses neredeyse kulak zarımı delcek ve bir daha asla hiç bir sesi duyamayacağım diye korkuyorum.

Bu ses gerçekten var mı ? yoksa ben mi sadece duyuyorum ? Kafam gerçekten çok karışık. Bir ipucu ve bir gösterge arıyorum. Hadi artık yeter bu kadar bana eziyet ettiğin şimdi ne olur defol gir kulağımın içrisinden.

Bu sözlerimin ardından sesin yavaş yavaş ve yankılanarak ortadan kaybolduğunu duydum. Birileri ve ya bir şey benimle gerçekten çok güzel oyun oynuyor. Yada annemin küçüklükten beri dediği gibi her şeyi ben mi kendi kafamda üretiyorum. Ama böyle bir şey olması gerçekten imkansız. Yada sadece bana imkansız geliyor olabilir.

Şimdi mantıklı düşünelim. Ben yeter dediğim zaman bu gıcık ses ortadan kayboldu. Ben şimdi tekrar başlasın dediğimde ses tekrardan kulağımı ve beynimi rahatsız etmeye başlarsa birileri benimle gerçekten çok güzel oyun oynuyor diyebileceğim kesin olarak.

Şimdi deneyelim bakalım. Bu zifiri karanlıkta da böyle şeyler yapmayı pek fazla sevmem ama başka şansım yok. Hadi başlıyoruz. 1…2… ve 3 Bu lanet olası sesi tekrar duymak istiyorum. Heyy! Ben bu sesi tekrar duymak istiyorum. Hadi ama sesi bana tekrardan duyur.

Tamam sesi duyamıyorum o zaman birisinin kontrolünün altında değilim demek ki ! Peki o zaman nasıl oluyor da…

Her neyse. Bu karanlıkta bunlardan daha önemli bir işim var yatıp uyumak. Yatmaya gerçekten çok ihtiyacım var. Yarın sabah erkenden kalkacağım. Keşke beni uyandırmayı başaran bu ses uyuutmayıda başarsa. Yatığa kafama koydum ve gözlerimi sıkıca kapattım.

HAYIR! Gözlerimi kapatmak istemiyorum. Gözlerimi kapatmadan nasıl uyuyacağım ? Gözlerimi bir kez daha kapatmayı deneyeceğim. İşte tekrar kapalılar. HAYIR! Tekrar gözlerimi açmak zorunda kldım. Ben neden her akşam aynı sorunu yaşıyorum Neden ?

Gözlerimi kapattığımda karanlığı görmem gerekirken neden kırmızıyı ve siyahı görüyorum. Keşke onları görsem ama daha farklı şeylerde görüyorum. Kesilmiş kafalar. ELLER VE AYAKLAR. hEPSİ BANA DOĞRU GELİYOR. Değişik yüzler. Değişik vücutlar. Daha önce hiç görmediğim yaratıklar görüyorum demeyeceğim çünkü her gece ben bunları görerek uyumaya çalışıyorum. Korkuyorum evet ama korkulmayacak gibi değil ki. Gördüklerim beni gerçekten dehşete düşürüyor.

Gözlerimi kapatmak artık bana küçük bir ölüm gibi geliyor. Ölüm demişken keşke ölsemde bunlara görmeye son versem ne kadar güzel olur. Bazen intihar etmeyi düşünüyorum ama arkamda bırakacaklarımı düşünüdğüm zaman vazgeçiyorum.

Yatıktan kafamı kaldırarak yatağın üzerinde oturmaya başladım. Saate baktım saat sabaha yaklaşmıştı. Uyanacağım saate daha altı saat vardı ama ben uyuyamadığım için…

Lanet olsun ya. Bir saniye kapım açılıyor. Evet kapım açıldı. Gelen kim olabilir ki evdeki herkes uyuyor sadece ayakta olan benim. Kim geldi şimdi. Allah kahretmesin seste çıkarmıyor ve sorularıma da cevap vermiyor. Durun bekleyin odamdan dışarıya çıktı şimdi. Nereye gittiğini gerçekten çok merek ediyorum. Koridordaki lambayı yaktı.

Tekrar yanıma geliyor o her kimse. Ayak seslerinden yürüdüğünü anlayabiliyorum. Şimdi gece gece kim ki bu. Korkum gittikçe bedenimi daha da fazla sarıyor.

İşte kapımda durdu. Kim olduğunu göremiyorum. Saçları yüzünü kapatıyor ve öylece duruyor karşımda. Sadece ayakta bekliyor ve sallanıyor. Bu kim olabilir ki ?

devam edecek…

3
like
1
love
0
haha
0
wow
0
sad
0
angry
7 Yorum konuları
0 Konu cevapları
0 İzleyiciler
 
En çok tepki verilen yorum
En yeni yorumlar
6 Yorum yazarları
Olupapatyahayrunnisadenizoglufzlmzycdhat thatliveistodie Son yorum yazarları
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
turuncumavi
Üye

Her gün yazarsanız sevinirim Okudum ve çok beğendim merak içindeyim

Olupapatya
Yazar

Güzel bir başlangıç olmuş. Devamını bekliyor olacağım.

Çalı Kuşu
Yazar

Psikolojik yönü ağır basan bir yazı