Merhaba sevgili popzingo sakinleri, ben sahafınız Süleyman. Bugün karşınıza farklı ve benim için önemli bir yazıyla çıkıyorum. Ben yazmaya başladığım ilk zamandan beri tüm yazılarımı arşivleyen birisiyim. Birkaç gün önce arşivlerim arasında gezerken tam 7 yıl önce yazdığım bir yazıyı buldum. Zamanında beğenerek yazdığım ve dışarıya sunduğum ilk yazım olma özelliğine sahip olduğu için de bendeki yeri çok ayrı. Bu yüzden de bu ufak hikayeyi sizlerle paylaşmak istedim. Umarım beğenirsiniz.

İyi okumalar…

Hoop! Kitap okuma köşesinin ilk rafındaki kitabı okumadın mı? O zaman hemen aşağıya tıkla.

“Kitap Okuma Köşesi” Kütüphane Rafı 1: Kalem

Bazı diller can yakar. Çünkü onlar içinde gerçeği barındırır…

BAHÇIVAN

Daha sekiz yaşındaydı çocuk. Yazmayı ve okumayı sökmüştü neredeyse. Abisi veya ablası yoktu. Çevresi ona; “ne olacaksın büyüyünce” diye soruyordu. Saçma geliyordu bu soru ona. Çünkü büyümüştü zaten kendince. Böyle bir sorunun saçma ve gereksiz olduğunu düşünecek kadar büyümüştü. Hem ayrıca ne olmak istediğini de gayet iyi biliyordu o. Kendinden de gayet emindi bu konuda.

Doğayı seviyordu zaten. Hayvanları, ağaçları, çiçekleri… Onlarla bütünleşip onların arasında kayboluyordu adeta. Bu yüzden en sevdiği şeyi yapacaktı. Çok düşünmemişti bunun icin. Ama kararlıydı. Bahçıvan olacaktı o. Çiçekler yetiştirecekti, böceklerle, hayvanlarla vakit geçirecekti. Bütün bunları yaparken mutlu olacaktı. Tüm sevgisini adayacaktı onlara. Nerde çorak bir yer görse hemen düzeltecekti, yeşertecekti, ışık olacaktı oraya… Hem o sıradan bir bahçıvan da olmayacaktı. O aynı zamanda gönül bahçıvanı da olacaktı. Nerede sevgiden yoksun, kırılmış bir kalp görse hemen gidip o kalbe merhem olacaktı, acısını dindirecekti. Ama bilmediği bir şey vardı.

Birgün bir bahçeyi sahiplenmesi gerekecekti. Oraya başka hiçkimsenin girmesine izin vermeyip, orayı Dünya’nın en harika bahçesi yapması gerekecekti. Bu bahçede diğerlerinden daha çok yorulacaktı, daha titiz olacaktı. Çünkü o bahçe onun için diğer herşeyden daha değerli hale gelecekti. Aşık olacaktı ona adeta. Bağlanacaktı… Bunları bilse belki vazgeçecekti belki ama bilmiyordu. Yaşayarak zamanla öğrenecekti. Öyle olması gerekiyordu, öyle de olacaktı zaten.
İstese de, istemese de…

7
like
2
love
0
haha
0
wow
0
sad
1
angry
8 Yorum konuları
2 Konu cevapları
0 İzleyiciler
 
En çok tepki verilen yorum
En yeni yorumlar
9 Yorum yazarları
yellowredHakan KARASUMurat SiyliTriskacocuÇalıkuşu Son yorum yazarları
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Çalı Kuşu
Yazar

Hayatın gidişatı üzerine güzel bir hikaye. İstesek de istemesek de. Emeğinize sağlık efendim.

turuncumavi
Üye

Kısa olmasına rağmen güzeldi

Sinan
Yazar

Ufak hikaye demişsin ama güzel hikaye diye eklemeyi unutmuşsun. Yüreğine sağlık.

mustafa
Üye

Teşekkürler çok büyük bir zevkle okudum.Keşke daha uzun olsaydı.Benim gibi doğa sevenlerin olması güzel hayalide olsa.

yellowred
Yazar

Devam etmeniz dileğiyle