Uçurtmalar uçurmalıyız çocuklar gibi inanarak. Gökyüzümüzü işgal eden savaş uçaklarını düşürmek aşkla barışarak.

Hayata ve zaman karşı aslında yazacak ne çok şey olduğunu yaşayarak değil de okuyarak öğrenebilenlerdenim. Okuduklarıma inanamamak mı yoksa aşırı inanmaktan mı kaynaklı bilmiyorum amma, yaşadıklarımın yaşam olmadığı bir anın adı şimdi zaman da mekânda. Gülenin mutlu olmadığı; ağlayanın mutsuzluğu tatmadığı bir denge dengesizliğini yansıtan bir aynanın karşısında duran biri nasıl olursa öyleyiz işte. Ben çözemedim içinde bulunduğumuz bu keşmekeşliği bu düğüm düğüm körelmişliği. Belki sizin sihirli ruhunuz merhem olur yaralarımıza sancılarımıza.

Size barışa dair birkaç cümle bulup iliştirmek isterdim satırlarımın arasına. Gönlünüze umut olacak gerçek bir hikâye anlatmak, iyilerin kazandığı bir dünyadan. Önünü alamadığımız gidişlerin olduğu bu dünyada mutluluğun resmini çizmek ya da tual tual. ’’Aşk’’ için soluyan ıtır kokulu nefeslerden bahsetmek mümkün müdür, adım attığımızda bizi karşılayan betonlar yığını bu dünyada? Ya da birbirimizin yüzüne bakmayı unuttuğumuz, köşe bucak birbirimizden kaçtığımız, heybemizdeki bir merhabayı esirgediğimiz robotlaşmış zihin dünyamızda?

Sahi mümkün müdür insanlığı yaşamak insanca?

‘’Soğuk’’ demeye dilim varmıyor efendim yaşam diye tutunduklarımıza. Zira dayanılmayacak kadar bir kış mevsimi görmedik ki mevsimler kitabında. Bizim yaşadığımız bu içi boş duyguları anlatacak bir kavram da bulunduğunu zannetmiyorum heybemizde hâlihazırda. Toplu bir cinnet geçiriyoruz dünyanın insanlığı olarak. Baksanıza ruhumuz gezegenlere kanatlanmak istiyor barışın, birliğin, beraberliğin, sevginin, saygının, hürriyetin unutulduğu bu diyardan. Adımlarımız hep bir tökezlemeye doğru, düşüncelerimiz hep ehvenişerre odaklı. Hırs yarışında önümüze çıkanları basamak yaparak başarının merdivenleri tırmanıyoruz büyük bir gururla(!) En sevdiklerimizi bile bir çırpı da kenara koyabiliyoruz söz konusu kendimiz olduğunda.

Biz uyuyoruz, ölüyor çocuklar.

Biz susuyoruz bir çığlık sessizliği oluyor dünya.

Biz görmüyoruz acıyı da haklıyı da haksızı da.

İçinizi kararttığım için özür dilerim; lakin yazacak tek bir kelimesi kalmamış umut yoksunu bu fakirin aşka, barışa, sevgiye, saygıya, özgürlüğe dair verebileceği ne olabilir ki sizin umut dolu dünyanıza.

Okuma inceliği gösteren yüreğiniz daim güzel kalması duâsıyla efendim.

Lütfen görüş öneri ve eleştirilerinizi arz etmeyi ihmal etmeyiniz.😊

Sevgi saygı ve de muhabbetle..😊

11
like
15
love
0
haha
0
wow
2
sad
0
angry

18
Kimler Neler Demiş?

18 Yorum konuları
0 Konu cevapları
0 İzleyiciler
 
En çok tepki verilen yorum
En yeni yorumlar
15 Yorum yazarları
ZekeriyyaSinanhazanCananSevdasevda Son yorum yazarları
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
okan88
Yazar

Her cümlesi özenle seçilmiş ve çok anlamlı bir yazı olmuş. Bu güzel yazınız için teşekkürlerimi arz ederim efendim : )

hazan
Üye

Emeğine sağlık. Gerçekten de okurken düşünüyor insan, insanlık olarak gittiğimiz yer yer değil!

Dost
Üye

Sevgi istiyorsak sevmeyi bilmeliyiz. Barış, kardeşlik, dostluk, anlamak anlaşılmak adına sevgi ve saygı insanlığın ve insanca yaşamanın temelidir.
Bunları biliyorsak neden savaşıyoruz, neden kavga ediyoruz? Kızgınlık, öfke, korku ve kaygı sadece zehirdir. Sorun varsa çözümü de vardır.Bu çözümlere ulaşmayı diliyorum…
Bulduğundan daha iyi bir dünya bırakmak hepimizin amacı olmalıdır.Geleceğimiz icin,Çocuklarımız için…

mustafa

Gerçekten içimizden gelenleri çok güzel anlatılmış bir yazı teşekkürler.Evet mümkün mü insanca yaşamak?Evet mümkün büyük güçlerin para hırsı olmasa evet..

turuncumavi
Üye

İçimizden geçenleri ne güzel dile getirmişsiniz Ağzınıza sağlık