-Nasılsın?

(Sana bununla alakalı bir kitap yazabilirim, ruh halimi anlatan yüzlerce cümle kurabilir, binlerce kelime ile içinde bulunduğum çıkmazı sana anlatabilirim. Yada tek bir kelime ile anlatabilirim.

‘Çaresizim”

Evet beni en iyi anlatan kelime bu. Çünkü çarem yok. Bir çıkış yolu bulmaktan çok uzağım. Hergün sabah kalktığımda intihar mı etsem, ekmek alıp kahvaltı mı yapsam? diye düşünüyorum. İçinde bulunduğum durumu anlatabiliyor muyum? Yani kahvaltı yapmak kadar doğal gelişen bir intihar fikri var beynimde. Beynimde, benliğimde, ruhumda.. veya herneyse işte..)

Sigaramı ağzıma götürüp çakmağımı çıkardım, yakmaya çalışırken zaman kazandım biraz..

(Hayır ne demek istediğimden hiçbir haberin yok. Zaten ”Nasıl?” olduğumu merak ettiğin için ”Nasılsın?” demedin bana, çünkü hayatın insan olmaya dair bize öğrettiği teamüllerden birisi bu. Ama bu soru güzel. En azından ”naber?” den güzel, gerçekten nasıl olduğumu merak etmesen bile nasıl olduğumu sorduğun için mutluyum. Anlık bir mutluluk, saniyelik belki, sonra nasıl olduğum senin hiç ama hiç umrunda değil gerçekliği yüzüme vurunca sönüp giden bir mutluluk, saniyelik)

Gözlerini kaçırmadan gözlerime baktığından bir cevap beklediğini anlıyorum. Sigaramdan bir derin nefes aldım, havaya usulca bırakıyorum..

(Aslında sigarayı nasıl çektiğimden bile nasıl olduğumu anlayabilirsin. Çünkü dünyada benim kadar sigaradan nefret eden bir insan daha yoktur bilirsin. Ben bile böylesine sigara içebiliyorsam, bir yerde bir terslik olduğunu anlaman gerekir aslında. Ama sana suç bulmuyorum, ben de bazen girdiğim dükkanda esnafa ”işler nasıl?” diye soruyorum. Gelecek cevabın tek kelimesi bile umrumda olmasa da yapıyorum bunu. Riyakar, iki yüzlü bir yalancı olduğumu kabul ettiğim ilk konu oldu bu, sonra da diğerleri geldi)

 

Bir nefes alınca cümleye başlayacağımı anladı, dikkat kesildi.. Veya bana öyle geldi..

(Şu an ağzımdan çıkacak herhangi bir kelime ile ilgilenip ilgilenmediğini merak ediyorum. Nasıl mıyım? Hayalsizim. Bir hayalim yok. Hayattaki en büyük mutluluğum otobüs durağına gitmemle birlikte gelen otobüs.. Düşünsene, böyle bir hayat yaşamak ister miydin? İstemezdin. Hayati fonksiyonlarım devam ediyor sorduğun buysa, sorduğun şey sağlığımsa eğer, nefes alıyorum, daha ölmedim.. Hayır ruhumsa, öleli çok oldu. Sadece can çıkmadı..

Biraz sonra yürüyüp gittiğinde geride ne bıraktığından haberi olmayacak bir insan diye düşünmekten kendimi alıkoyamadım. ”Aslında ben görmüştüm, iyiydi” diye karakolda ifade verecek belki de, ”En son siz görmüştünüz, intihar edeceğini anlayamadınız mı?” sorularına.. )

Bu düşünceler beynimi tırmalarken gülümsedim, zor oldu ama gülümsemeyi başarabildim.

+İyiyim, dedim. Sen nasılsın?

Hiç umrumda olmamasına rağmen, sanki umrumdaymış gibi..

24
like
5
love
0
haha
1
wow
1
sad
1
angry
29 Yorum konuları
1 Konu cevapları
0 İzleyiciler
 
En çok tepki verilen yorum
En yeni yorumlar
29 Yorum yazarları
Tuğçe AçıkgözKevser akarsuNasibe AvcıHüseyin ÇetinBuğra Mert Ataş Son yorum yazarları
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Triskacocu
Yazar

Hayat ta her zaman yeni umutlar, yeni çıkış yolları ve hayallerimiz var olmalı.

Tuğçe Açıkgöz
Üye

güzeldi..

Kevser akarsu
Üye

Ne güzel yazmışsınız

Nasibe Avcı
Üye

Ümitvar olmazsak kötümser olursak geçmez bu hayat

Hüseyin Çetin
Üye

Nasılsın sevgili yazar?Bir yerde okumuştum şu sözü;İntihar geçici sorunlar için kalıcı bir çözüm yoludur.