Kıymetli Gönül Dostum

En çok da beni okumadan yorumlayanlara hayret ediyorum. Bu hususta hayret makâmında beraber vakit geçirmişliğimiz az değil senle.

Biliyorum.

Birkaç cümleyle okunabilir mi baştan sona gizemlerle donatılmış insân? Tabi ki kimse kimseyi okumakla yükümlü değil; ancak benim anlamdıramayıp da gönül koymaya meylettiğim nokta, okumuş hükmündeki sert ve net yorumlara. Gerçi buna da: ‘’Herkes kendi karakterinin gereğini sergiler. Sen ne olduğun zannedilmesine değil, gerçekte ne olduğun, ne olmak istediğine odaklan.’’  diyeceksin.

Haklısın gönül dostum. Her zamankinden çok daha haklı, çok daha yâralı.

‘’Sözlerinde dinlenmek kadar güzeldir hiç görmediğim gözlerinde dinlemek.’’ Diye yazmışsın. Hiç dokunulmamış yüreğinin güzelliği yanında benim gözlerimin yere değmişliğinin ne ehemmiyeti var ki gönül dostum?

Tamam biliyorum. ‘’’ Gönül öyle yol geçen hanı değil, dergahtır! paldır küldür girip çıkılmaz, günahtır !’ Hatırla diyeceksin. Zaten bizi farklı kılan en çok da bu değil mi? Birbirimize bu kadar yakın olmamız mesafelere inat.

Sevebilmeyi, ‘’birini’’ seviyor olmaktan daha çok önemseyebildiğimiz için bu kadar herkesten ayrıyız ve de birbirimizle aynı. Sevmeye, sevgi biriktirmeyi yine severek yapan rûhumuz, kalbin incinebilme fıtratını okuyabildiği için gönlümüz herkesle, kimsesiz ve hiç kimseyle kirletilmemiş.

Beklemek, ah gönül dostum. Sabrın yaşayarak öğrenilmiş hâli. Sahi var mıdır beklemelerin olmadığı bir yer yahut zaman?

Ne çok bekledik.

Ne çok tükendik.

Değil mi?

Oysa tükenmişliğin asla uğramadığı toprakların adıydı sevgi. Demek ki tükenmedik gönül dostum. Zannımız yine bize olmayan şeyleri olmuş gibi gösteriyor. Oysa en çok sakınmamız gereken şeydi zan. Bizdeki bu rûh hâli, tükenmemek için tükettiğimiz her şeyin âhı galiba.

Neyse gönül dostum. Her zaman olduğu gibi anlamlı anlamsız yazdım bir şeyler yine. Saçmalayabilme hakkımın olduğunu rûhuma yazdığın günden beri okuyorum ki, yazarak saçmalıyorum.

Şimdilik ALLAH’a ısmarladık.

Seni emânetleri asla zâyî olmayan el-Emîn’ e emânet ediyorum.

Yüreğimin yüreği olan yüreğine iyi bak ve unutma söz konusu dostluk olduğunda zamanın ya da mekânın hiçbir ehemmiyeti yoktur. Rûhların birlikteliği, bedenlerin buluşmasına ihtiyaç duymaz asla!

120
like
203
love
1
haha
8
wow
10
sad
0
angry
32 Yorum konuları
0 Konu cevapları
0 İzleyiciler
 
En çok tepki verilen yorum
En yeni yorumlar
31 Yorum yazarları
OlupapatyaHüseyin ÇetinDEHA KARAKAYAhazantalhasarıkaya Son yorum yazarları
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
HalilCan
Üye

Devam et her saman yanındayız eline sağlık

mustafa
Üye

Oldukça güzel bir seri, inşallah 12 seri okuduğumuz gibi bir gün 1200 seriyi de okumak nasip olur inşallah.

Kasim ekim
Üye

gerçekten yazılarınız çok guzel oluyo hem akıcı hemde her kitleye hitap edebiliyo o yuzden ellerinize sağlık

Kübra çankaya
Üye

Seni emânetleri asla zâyî olmayan el-Emîn’ e emânet ediyorum. Ne güzel bir cümledir öyle.. Emeğinize sağlık

Sezgin Gedik
Üye

Kalemine klavyene en önemlisi de yüreğine sağlık dökülen her bir satır emek kokuyor duygu taşıyor aldın beni benden