Sonra küçük kız dönüp:

-Sen koca adam! Hiçbir şey bilmiyorsun değil mi? Hiçbir şey anlamıyorsun yaptıklarımdan… Sormalısın, sormazsan cevap bulamayacaksın. Sana anlatmam için sorman lazım, bilmek istiyorsan sorman gerek. O halde sor! 

   Adam durdu, yutkundu ve kızın yüzüne bakan gözlerini yere indirdi yavaşça. Sormayacaktı…

-Lütfen, lütfen sor. Anlatmak istiyorum ama sormazsan anlatamam. Sor. Sor, hadi! Bak birazdan her şey bitecek, gidiyorum. Bu senin tek şansın. Eğer sormazsan öğrenemeyeceksin, eğer sormazsan ben sana söylemeyeceğim. Merak ediyorsun biliyorum, duymaktan korktuğunu da biliyorum. Fakat bir kere olsun cesaret edip sormalısın ve ben içimdeki her şeyi bir anda anlatmalıyım sana. Lütfen…

+Hoşça kal…

Küçük kız çantasını koluna taktı, son kez o koca adamı öptü ve çıktı kapıdan. Yolda ağlayacaktı.

  Biliyordu onun ağladığı sırada adam bir sigara yakacak, koltuğa oturacak, yarım dakika kadar olanları düşünecek ve sonra tekrar oyununa dönecekti. Az önce olanları unutup normal yaşantısına devam edecekti. Hiçbir şey olmamış gibi davranıp mutlu olacak, küçük kızı aklından çıkaracaktı. Arada bir olur da hatırına düşerse ufak bir gülümseme oluşacaktı suratında, sonra yanındaki kadının küçük ellerini avucunun içine alıp öpecek ve hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edecekti.

  Kendi başına geleceklerin de farkındaydı. Bir daha aşık olmamaya yeminler edecek, bir daha kimseyi sevmeyeceğimli geceler geçirecekti. Çok ağlayacak, çok üzülecekti. Ve sonra bir gün uyandığında eskisi kadar acıtmadığını, canının eskisi kadar yanmadığını görecek; o koca adamı affedecekti. Hem kimse sevmemekten, gördüğü sevgiye karşılık vermemekten suçlanamazdı ya…

Bir daha ne onun oturduğu evin önünden geçecek ne onunla izledikleri filmleri izleyecek ne de ondan dinlediği şarkıları dinlemeye cesaret edebilecekti. Es kaza adını bir yerlerde duyarsa gözleri yaşaracak, uzaklara dalacaktı. Yanındakiler ne olduğunu sorduğunda ‘Hiç, eski bir hatıra geldi aklıma’ diye geçiştirecekti. İçindeki o sızı onu hiç terk etmeyecekti ama bir gün o da yeniden birine şans verecek ve olanları bir yabancı edasıyla izleyecekti.

Kız sokağa çıktı ve sert bir soğuk yaladı yüzünü. Soğuk, sağlam bir tokat gibi geldi küçük kıza. Bitmişti. Her şey az önce bitmiş; 17 basamak, 32 adım geride kalmıştı.

Eğer geri dönebilseydi, atlayıp koca adamın boynuna ‘Benden vazgeçme, bizden vazgeçme! Bırak her şey böyle dağınık kalsın, ben seninle dağınık yaşamaya da razıyım!’ derdi. Dönmedi.

         Ve her şey; o gün, orada, o an bitti…

4
like
0
love
0
haha
0
wow
0
sad
0
angry
4 Yorum konuları
0 Konu cevapları
0 İzleyiciler
 
En çok tepki verilen yorum
En yeni yorumlar
4 Yorum yazarları
Eren Yeniahmet batarÖzgürNuveyra Ak Son yorum yazarları
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
Eren
Üye

Hüzüzünlü ve güzel hikayeleri severim insanı alıp götürüyor.

ahmet batar
Üye

güzel hikaye

Özgür
Üye

Başlagıncı sağlam ayak atmalısın ki bittiğinde yeni bir başlangıca kendinden emin gidesin

Asayra Neyran
Üye

Her son bir başlangıçtır.