Evet sevgili popzingo sakinleri, hepiniz hoş geldiniz.

Serimizin dördüncü bölümünde, sizlerle birlikte hayallerini yaşayacak olan yazar benim.

İzninizle yavaş yavaş başlıyorum anlatmaya.

Popüler kültürün askerliği ele geçirmediği zamanlardı, ben çok küçüktüm ve ısrarla doktor olmak isteyen yaşıtlarımın aksine asker olmak istiyordum. Ne olmak istiyorsun diye soranlara da çoğu zaman bunu söylemezdim. Çünkü ben bir istihbarat ajanı olacaktım ve bu çok gizli bir sır olmalıydı. Öyle de oldu. Zaman geçti, bu hayalim uğruna hayatımı değiştirmeye başladım. Lise dönemine geldiğimde dil öğrenmen gerek dediler, dil öğrenmek için gurbete gittim. Her şey harika gidiyordu, hayalime giden yoldan hiç sapmamıştım. İkinci dili öğrenmek amacıyla okul değiştirdim ve işte bu kararımdan sonra olanlar oldu. Okulda yaşanan bir sıkıntıdan dolayı haksız yere karakollara, davalara düştüm. Ve hayallerime ilk sağlam darbeyi bununla yedim. Artık bir sicilim vardı ve bu hayallerime ulaşmam için bir engeldi. Ama hayat tabii ki de bununla yetinmedi. Çok geçmeden dizimde bazı sorunlar baş göstermeye başladı. Sorunun ne olduğu anlaşıldığında artık hayallerimden tamamen kopmuştum. Bütün hayatımı adadığım her şey bir ay içinde uçup gitmişti. Yıkılmıştım, toparlanamazdım artık. Her şey bitmişti…

Ama hayır. Ben bu değildim, tekrar ayağa kalkmalıydım. Öyle de yaptım zaten. Tekrar ayağa kalktım ve kendime yeni bir yol çizdim. Ben ne için asker olacaktım, ülkem için. Ülkem için yapabileceğim tek şey bu değildi, bende yapabileceğim her şeyi yapmak için yola koyuldum. Hemen bir kitap yazmaya başladım, artık yeni bir hedefim vardı ve bunun için çabalamalıydım. Bütün Dünya’ya hakim olmalıydım. Şimdi de sıra hayallerimi yaşamaya geldi. O zaman yavaşça gözlerimi kapatıyorum 12…7…4…0.

Kulağıma gelen bu melodi, çok tanıdıktı. Gördüğüm rüyayla hiçbir bağlantısı yoktu ama hangi şart altında olursam olayım bana huzur veren bir şeydi bu. Git gide yaklaşan ses gözlerimi açmam için beni zorluyordu. Gözlerimi açtım, evet bu alarmımdı ve melodi o eşsiz türkü, “Çırpınırdı Karadeniz”. Ne harika türküydü ama insanı büyülüyordu adeta. Hemen kalktım, kısa bir duşun ardından kahvaltı yapmak üzere mutfağa girdim. Masada duran poğaçayı yedikten sonra dışarı çıktım. Çayhaneme gitmeliydim elemanlar çoktan açmıştır. Hemen otoparka indim ve evet, kendim geliştirdiğim ve çocuğum gibi baktığım beyaz torosum “Gaip” orada duruyordu. Koşarak yanına gittim, dokunmaya kıyamasam da binmem gerekirdi. Hemen çayhaneme gittim. İçerisi çok kalabalıktı. İçeri girip her zamanki masama oturdum. Masamda yine her zaman olduğu gibi kitaplarım vardı ve kalabalığın büyük çoğunluğu da kitap imzalatmaya gelmişti. Buradaki işim bittiğinde gitmem gereken söyleşiler ve sunumlar vardı. Yaptığı yeni güncellemeleri tanıtacaktım. Ve insanlar bunun için sabırsızlanıyordu, ben de öyle tabii.

Her şey bir yana artık hayallerime ulaşmıştım. Dünya’ya hükmediyordum artık. Dünya yavaş yavaş çok daha iyi bir yer haline geliyordu ve bu durum beni çok mutlu ediyordu.          Pes etmedim, çünkü insanın özüne aykırı bir durum pes etmek. Sizler de pes etmeyin. Bu arada anlatamadığım o kadar çok şey yapmalıyım ki. Bütün bunları yapabilmek için de tabi en önemli etken azim. Umarım sizler de hayallerinize ulaşırsınız. Bu arada yine yazılarımı paylaştığım bloğum var. Henüz yeniyim ama herkesi bekliyorum. Linki aşağı bırakıyorum.

Ben sahneden yavaşça çekilirken yerimi sıradaki yazara yani Büşra’ya bırakıyorum. Hayallerini merakla bekliyorum. Şimdiden kolay gelsin 🙂

Bağımsız Çayhane Bloğum

 

5
like
3
love
0
haha
0
wow
0
sad
0
angry

10
Kimler Neler Demiş?

8 Yorum konuları
2 Konu cevapları
0 İzleyiciler
 
En çok tepki verilen yorum
En yeni yorumlar
8 Yorum yazarları
The QreyoturuncumaviPopziYazÇalı KuşuAycan Son yorum yazarları
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bildir
hllyldrm1299
Yazar

Yazımın cidden harika. Ellerine sağlık

mustafa

Çok zevk alarak okudum yazınızı.Keşke hayaliniz gerçek olsaymış ama belki böylesi daha hayırlısı olmuştur sizin için..

Aycan
Yazar

Asla vazgeçme. Azimle her gün hayalin için bir şey yap, sonunda başarıya ulaşacağına inanıyorum :))

turuncumavi
Üye

Tebrik ediyorum Asla bu yoldan vazgeçme çok severek ve merakla okudum

Çalı Kuşu
Yazar

Önemli olan düşmek değil, düştükten sonra kalkabilecek cesareti göstermektir ki, siz bunu bu yazınızla gerçekten gösterebildiğinizi hepimize gösterdiniz. Tekrar ayağa kalktığınıza göre artık adımlarınızı ulaşmak istediğiniz hedefe doğru hızlandırmanız kaldı. Başarılar dilerim efendim.